Ekrem KILIÇ
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
GÖÇ
RİSALETASHİH.COM
BİR DÂNE-İ HAQÎKAT, BİR HARMAN HAYÂLÂTA MÜRECCAHDIR.
GÖÇ / Ekrem KILIÇ
Çarşamba, 01 Haziran 2011 18:50 | Author: BİLAL TUNÇ | 
Ekrem KILIÇ
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
GÖÇ
İnsanın içinde, önüne güç geçilen bir göçebelik duygusu da var. Her baharda evlerden kırlara taşan bu duygu, yazları şehirlerden uzaklara gitmek için insanı zorlar durur.
Belki, tarihin derinliklerinden günümüze ulaşan, insanoğlunun mâcerâsı kadar eski, bin yılların mânevî yapılarımıza nakşettiği bir histir bu...
Veyâ, Hz. Âdem atamızın, cennetten yeryüzüne indirilişi ile başlayan, Havva anamızı buluncaya kadar süren uzun ve çetin seyahatlerinden mîras kalan bir hâldir.
Bu sebeple Hz. İbrâhîm Urfa’dan Mekke’ye, Hz. Yûsuf kutsal topraklardan Mısır’a, Hz. Mûsâ Mısır’dan Tîh’e, Hz. Muhammed (sas) Mekke’den Medîne’ye yürümüşlerdir.
Yakın atalarımızı Asya bozkırlarından Anadolu’ya, yüzyıllar boyu, bu sırlı cezbe çekmiştir.
Müslümanların İspanya’lara, Hind’lere, Çin’lere Afrika ve diğer ıklîmlere yayılmalarının altındaki gerçek sâik bu olmalıdır.
İnsanlık, Amerika’lara, Avustralya’lara, Kutup’lara bu güçlü duyguya ayak direyemedikleri için akmış, akmıştır...
Bedende kalebendliğe râzı olmayan rûhumuzun, vatanına dönüş iştiyâkının netîcesi de olabilir, bu durmadan göç arzûsu... Asıl vatan, asıl kaynak, dönülecek yer öyle çekici ki, o kuvvetten kurtulmak aslâ mümkün değil! Dünyâya gelir gelmez başlayan bu dönme isteği, bu göç aşkı nabızlarımızın gizli vuruşu gibi, hep içimizde deprenip durmaktadır. Kendimizi dinlediğimiz zamanlarda şakaklarımızda zonklamakta, hayâllerimizi süslemektedir.
Edebiyâtın bunca güzel eserleri: şiirler, nesirlerdeki ana tema budur. Besteler bu sebeple yapılmaktadır: şarkılar, türküler bunu terennüm eder. Mîmârîde, güzel san’atlardaki hâkim konu aynıdır. İnsanların rüyâları, tasavvurları, niyetlerinin altında gizli gizli işleyen bu emel vardır. Hasretler, özleyişler, kara sevdâlar bunun sonucu, bu derdin tezâhürüdür.
Bütün duygular kanat açıp “Göç! Göç!” diye haykırmaktadır.
http://www.risaletalim.com/index.php?topic=3585.msg15767#msg15767
Belki, tarihin derinliklerinden günümüze ulaşan, insanoğlunun mâcerâsı kadar eski, bin yılların mânevî yapılarımıza nakşettiği bir histir bu...
Veyâ, Hz. Âdem atamızın, cennetten yeryüzüne indirilişi ile başlayan, Havva anamızı buluncaya kadar süren uzun ve çetin seyahatlerinden mîras kalan bir hâldir.
Bu sebeple Hz. İbrâhîm Urfa’dan Mekke’ye, Hz. Yûsuf kutsal topraklardan Mısır’a, Hz. Mûsâ Mısır’dan Tîh’e, Hz. Muhammed (sas) Mekke’den Medîne’ye yürümüşlerdir.
Yakın atalarımızı Asya bozkırlarından Anadolu’ya, yüzyıllar boyu, bu sırlı cezbe çekmiştir.
Müslümanların İspanya’lara, Hind’lere, Çin’lere Afrika ve diğer ıklîmlere yayılmalarının altındaki gerçek sâik bu olmalıdır.
İnsanlık, Amerika’lara, Avustralya’lara, Kutup’lara bu güçlü duyguya ayak direyemedikleri için akmış, akmıştır...
Bedende kalebendliğe râzı olmayan rûhumuzun, vatanına dönüş iştiyâkının netîcesi de olabilir, bu durmadan göç arzûsu... Asıl vatan, asıl kaynak, dönülecek yer öyle çekici ki, o kuvvetten kurtulmak aslâ mümkün değil! Dünyâya gelir gelmez başlayan bu dönme isteği, bu göç aşkı nabızlarımızın gizli vuruşu gibi, hep içimizde deprenip durmaktadır. Kendimizi dinlediğimiz zamanlarda şakaklarımızda zonklamakta, hayâllerimizi süslemektedir.
Edebiyâtın bunca güzel eserleri: şiirler, nesirlerdeki ana tema budur. Besteler bu sebeple yapılmaktadır: şarkılar, türküler bunu terennüm eder. Mîmârîde, güzel san’atlardaki hâkim konu aynıdır. İnsanların rüyâları, tasavvurları, niyetlerinin altında gizli gizli işleyen bu emel vardır. Hasretler, özleyişler, kara sevdâlar bunun sonucu, bu derdin tezâhürüdür.
Bütün duygular kanat açıp “Göç! Göç!” diye haykırmaktadır.
http://www.risaletalim.com/index.php?topic=3585.msg15767#msg15767
Son Güncelleme (Salı, 07 Haziran 2011 07:36)