RİSALETASHİH.COM

Anasayfa

MUSAHHAH METİNLER

MU’CİZÂT-I AHMEDİYYE’den

MU’CİZÂT-I AHMEDİYYE’den

Cumartesi, 07 Şubat 2009 18:02 | Author: BİLAL TUNÇ |

MU’CİZÂT-I AHMEDİYYE’den

Onaltıncı İşâret

İrhâsât denilen, bi'set-i nübüvvetten evvel, fakat nübüvvetle alâkadâr olarak vücûda gelen hârikalar dahî delâil-i nübüvvettir. Şu da üç kısımdır:

Birinci Kısım: Nass-ı Kur'ân ile, Tevrât, İncîl, Zebûr ve suhuf-u enbiyânın, nübüvvet-i Ahmediyye Aleyhissalâtü Vesselâma dâir verdikleri haberdir.

Evet, mâdem o kitâblar semâvîdirler ve mâdem o kitâb sâhibleri enbiyâdırlar. Elbette ve herhâlde, onların dinlerini nesheden ve kâinâtın şeklini değiştiren ve yerin yarısını getirdiği bir nûr ile ışıklandıran bir zâttan bahsetmeleri, zarûrî ve kat’îdir. Evet, küçük hâdiseleri haber veren o kitâblar, nev’-i beşerin en büyük hâdisesi olan hâdise-i Muhammediyye Aleyhissalâtü Vesselâmı haber vermemek kàbil midir?

İşte, mâdem bilbedâhe haber verecekler; herhâlde ya tekzîb edecekler, tâ ki dinlerini tahrîbden ve kitâblarını neshten kurtarsınlar; veyâ tasdîk edecekler, tâ ki o hakîkatli zât ile dinleri hurâfâttan ve tahrîfâttan kurtulsun. Hâlbuki, dost ve düşmânın ittifâkıyle, tekzîb emâresi hiçbir kitâbda yoktur. Öyleyse tasdîk vardır.

Mâdem mutlak bir sûrette tasdîk vardır. Ve mâdem şu tasdîkın vücûdunu iktizâ eden kat’î bir illet ve esâslı bir sebeb vardır. Biz dahî, o tasdîkın vücûduna delâlet eden üç hüccet-i kàtıa ile isbât edeceğiz.

Birinci huccet: Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, Kur'ân'ın lisâniyle onlara der ki: "Kitâblarınızda benim tasdîkım ve evsâfım vardır. Benim beyân ettiğim şeylerde, kitâblarınız beni tasdîk ediyor."

gibi âyetlerle onlara meydân okuyor. "Tevrât'ınızı getiriniz, okuyunuz. Ve geliniz, biz çoluk ve çocuğumuzu alıp, Cenâb-ı Hakkın dergâhına el açıp, yalancılar aleyhinde la'netle duâ edeceğiz" diye mütemâdiyen onların başına vurduğu hâlde, hiç Yahûdî bir âlim veyâ Nasrânî bir kıssîs, onun bir yanlışını gösteremedi. Eğer gösterseydi, pek çok kesrette bulunan ve pek çok inâdlı ve hasedli olan kâfirler ve münâfık Yahûdîler ve bütün âlem-i küfür, her tarafta i’lân edeceklerdi.

Hem demiş: "Yâ yanlışımı bulunuz; veyâhûd sizinle mahvoluncaya kadar cihâd edeceğim." Hâlbuki, bunlar harbi ve perîşâniyyeti ve hicreti ihtiyâr ettiler. Demek yanlışını bulamadılar. Bir yanlış bulunsaydı onlar kurtulurlardı.

İkinci huccet: Tevrât, İncîl ve Zebûr'un ibâreleri, Kur'ân gibi i'câzları olmadığından, hem mütemâdiyen tercüme tercüme üstüne olduğundan, pek çok yabânî kelimeler, içlerine karıştı. Hem müfessirlerin sözleri ve yanlış te’vîlleri, onların âyetleriyle iltibâs edildi. Hem ba’zı nâdânların ve ba’zı ehl-i garazın tahrîfâtı da ilâve edildi. Şu sûrette, o kitâblarda tahrîfât, tağyîrât[*] çoğaldı. Hattâ, Şeyh Rahmetullâh-i Hindî (allâme-i meşhûr), kütüb-ü sâbıkanın binler yerde tahrîfâtını, keşişlerine ve Yahûdî ve Nasârâ ulemâsına isbât ederek iskât etmiş. İşte bu kadar tahrîfâtla berâber, şu zamânda dahî, meşhûr Huseyn-i Cisrî (rahmetullâhi aleyh), o kitâblardan yüzon[**] delîl, nübüvvet-i Ahmediyyeye dâir çıkarmıştır. Risâle-i Hamîdiyye'de[***] yazmış, o risâleyi de Manastırlı merhûm İsmâil Hakkı tercüme etmiş. Kim arzû ederse ona mürâcaat eder, görür.

Hem pek çok Yahûdî ulemâsı ve Nasârâ ulemâsı ikrâr ve i’tirâf etmişler ki, "Kitâblarımızda Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâmın evsâfı yazılıdır." Evet, gayr-ı müslim olarak, başta meşhûr Rûm meliklerinden Hirakl i’tirâf etmiş, demiş ki: "Evet, Îsâ Aleyhisselâm, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmdan haber veriyor."

Hem Rûm meliki Mukavkıs nâmında Mısır hâkimi ve ulemâ-i Yehûdun en meşhûrlarından İbn-i Sûriyâ ve İbn-i Ahtab ve onun kardeşi Kâ’b bin Esed ve Zübeyr bin Bâtıyâ gibi meşhûr ulemâ ve reîsler, gayr-ı müslim kaldıkları hâlde ikrâr etmişler ki, "Evet, kitâblarımızda onun evsâfı vardır; ondan bahsediyorlar."

Hem Yehûdun meşhûr ulemâsından ve Nasârânın meşhûr kıssîslerinden, kütüb-ü sâbıkada evsâf-ı Muhammediyyeyi (a.s.m) gördükten sonra inâdı terk edip îmâna gelenler, evsâfını Tevrât ve İncîl'de göstermişler, ve sâir Yahûdî ve Nasrânî ulemâsını onunla ilzâm etmişler. Ezcümle, meşhûr Abdullâh ibn-i Selâm ve Veheb ibn-i Münebbih ve Ebî Yâsir ve Şâmûl -ki bu zât, melik-i Yemen Tübba' zamanında idi; Tübba' nasıl gıyâben ve bi'setten evvel Îmân getirmiş, Şâmûl de öyle- ve Sâye'nin iki oğlu olan Esîd ve Sa'lebe ki, İbn-i Heybân denilen bir ârif-i billâh, bi'setten evvel Benî Nadr kabîlesine misâfir olmuş,

demiş, orada vefât etmiş. Sonra o kabîle Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ile harb ettikleri zamân, Esîd ve Sa'lebe meydâna çıktılar, o kabîleye bağırdılar:

Ya’nî, "İbn-i Heybân'ın haber verdiği zât budur; onunla harb etmeyiniz." Fakat onlar, onları dinlemediler, belâlarını buldular.

Hem ulemâ-i Yehûddan İbn-i Bünyamin ve Muhayrık ve Kâ'bü'l-Ahbâr gibi çok ulemâ-i Yehûd, evsâf-ı Nebeviyyeyi kitâblarında gördüklerinden, îmâna gelmişler, sâir îmâna gelmeyenleri de ilzâm etmişler.

[*]: tegayyürât / Os. matbû’ Zülfikàr, Envâr Neşriyât, 1995.

[**]: yüzondört / Os. matbû’ Mektûbât ve age.

Os. teksir Zülfikàr’da, yüzon (?).

[***]: Risâle-i Hamdiyye / Os. matbû’ Zülfikàr, Envâr Neşriyât, 1995.

Os. teksir Zülfikàr’da, Risâle-i Hamîdiyye.

Hem ulemâ-i Nasârâdan, meşhûr, bahsi geçen Bahîrâ-yi Râhib ki, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Şâm tarafına amûcasiyle gittiği vakit oniki yaşındaydı. Bahîrâ-yi Râhib, onun hâtırı içün Kureyşîleri da’vet etmiş. Baktı ki, kàfileye gölge eden bir parça bulut, dahâ kàfile yerinde gölge ediyor. "Demek aradığım adam orada kalmış." Sonra adam göndermiş, onu da getirtmiş. Ebû Tâlib'e demiş: "Sen dön, Mekke'ye git. Yahûdîler hasûddurlar. Bunun evsâfı Tevrât'ta mezkûrdur; hıyânet ederler."

Hem Nastûru'l-Habeşe ve Habeş Reîsi olan Necâşî, evsâf-ı Muhammediyyeyi (a.s.m) kitâblarında gördükleri için, berâber Îmân etmişler.

Hem Dagàtır isminde meşhûr bir Nasrânî âlimi, evsâfı görmüş, Îmân etmiş. Rûmlar içinde i’lân etmiş; şehîd edilmiş.

Hem Nasrânî rüesâsından Hâris ibn-i Ebî Şümeri'l-Gasânî[*] ve Şâm'ın büyük dînî reîsleri ve melikleri, ya’nî Sahib-i İlbâ[**] ve Hirakl ve İbn-i Nâtûr ve Cârût[***] gibi meşhûr zâtlar, kitâblarında evsâfını görmüşler ve Îmân etmişler. Yalnız Hirakl, dünyâ saltanatı içün îmânını izhâr etmemiş.

Hem bunlar gibi, Selmânü'l-Farisî, o da evvel Nasrânî idi. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın evsâfını gördükten sonra onu arıyordu.

Hem Temîm nâmında mühim bir âlim, hem meşhûr Habeş Reîsi Necâşî, hem Habeş Nasârâsı, hem Necrân papazları, bütün müttefikan haber veriyorlar ki: "Biz evsâf-ı Nebeviyeyyi kitâblarımızda gördük, onun içün îmâna geldik."

Üçüncü huccet: İşte, bir numûne olarak Tevrât, İncîl, Zebûr'un, Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâma âid âyetlerinin birkaç numûnesini göstereceğiz.

Birincisi: Zebûr'da şöyle bir âyet var:

"Mukîmü's-Sünne" ise, ism-i Ahmedîdir.

İncîl'in âyeti:

Ya’nî, "Ben gidiyorum, tâ size Fâraklît gelsin." Ya'nî, Ahmed gelsin.

[*]: Kasânî / Os. matbû’ Mektûbât.

[**]: İlyâ / Os. Matbû’ mektûbât ve Os. matbû’ Zülfikàr, Envâr Neşriyât, 1995.

[***]: / a.g. eserler.

İncîl'in ikinci bir âyeti:

Ya’nî, "Ben Rabbimden, hakkı bâtıldan fark eden bir Peygamberi istiyorum ki, ebede kadar berâberinizde bulunsun."

Fâraklît,

ma’nâsında, Peygamberin o kitâblarda ismidir.

Tevrât'ın âyeti:

Ya’nî, "Hazret-i İsmâil'in vâlidesi olan Hâcer, evlâd sâhibesi olacak. Ve onun evlâdından öyle birisi çıkacak ki, o veledin eli, umûmun fevkınde olacak ve umûmun eli huşû ve itâatle ona açılacak."

Tevrât'ın ikinci bir âyeti:

Ya‘nî, "Benî İsrâil'in kardeşleri olan Benî İsmâil'den, senin gibi birini göndereceğim. Ben sözümü onun ağzına koyacağım; Benim vahyimle konuşacak. Onu kabûl etmeyene azâb vereceğim."

Tevrât'ın üçüncü bir âyeti:

İhtâr: "Muhammed" ismi, o kitâblarda Müşeffah ve el-Münhamennâ ve Himyâtâ gibi Süryânî isimler sûretinde, "Muhammed" ma'nâsındaki İbrânî isimleriyle gelmiş. Yoksa sarîh "Muhammed" ismi az vardı. Sarîh mikdârını dahî hasûd Yahûdîler tahrîf etmişler.

Zebûr'un âyeti:

Hem Abâdile-i Seb'adan ve kütüb-ü sâbıkada çok tedkîkàt yapan Abdullâh ibn-i Amr ibni'l-Âs ve meşhûr ulemâ-i Yehûddan en evvel İslâma gelen Abdullâh ibn-i Selâm ve meşhûr Kâ'bü'l-Ahbâr denilen Benî İsrâil'in allâmelerinden, o zamânda dahâ çok tahrîfâta uğramayan Tevrât'ta aynen şu gelecek âyeti i’lân ederek göstermişler. Âyetin bir parçası şudur ki: Mûsâ ile hitâbdan sonra, gelecek Peygambere hitâben şöyle diyor:

Tevrât'ın bir âyeti dahâ:

İşte şu âyette Muhammed lafzı, "Muhammed" ma’nâsında Süryânî bir isimde gelmiştir.

Tevrât'ın diğer bir âyeti dahâ:

İşte şu âyette, Benî İshàk'ın kardeşleri olan Benî İsmâil'den ve Hazret-i Mûsâ'dan sonra gelen Peygambere hitâb ediyor.

Tevrât'ın diğer bir âyeti dahâ:

-1-

İşte, "Muhtâr"ın ma’nâsı "Mustafâ"dır, hem ism-i Nebevîdir.

İncîl'de, Îsâ'dan sonra gelen ve İncîl'in birkaç âyetinde "Âlem Reîsi" unvânıyle müjde verdiği Nebînin ta’rîfine dâir:

İşte şu âyet gösteriyor ki, "Sâhibü's-seyf ve cihâda me’mûr bir Peygamber gelecektir." "Kadîb-i hadîd" kılıç demektir. Hem ümmeti de onun gibi sâhibü's-seyf, ya’nî cihâda me’mûr olacağını, Sûre-i Feth'in âhirinde

âyeti, İncîl'in şu âyeti gibi, başka âyetlerine işâret edip, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm, sâhibü's-seyf ve cihâda me’mûr olduğunu, İncîl ile berâber i’lân ediyor.

Tevrât'ın Beşinci Kitâbının Otuzüçüncü Bâbında şu âyet var:

"Hak Teâlâ, Tûr-i Sînâ'dan ikbâl edip bize Sâir'den tulû’ etti ve Fârân Dağlarında zâhir oldu."

İşte şu âyet, nasıl ki "Tûr-i Sînâ'da ikbâl-i Hak" fıkrasıyla nübüvvet-i Mûseviyyeyi ve Şâm Dağlarından ibâret olan "Sâir'den tulû-u Hak" fıkrasıyla nübüvvet-i Îseviyyeyi ihbâr eder. Öyle de, bil'ittifak Hicâz Dağlarından ibâret olan "Fârân Dağlarından zuhûr-u Hak" fıkrasıyla, bizzarûre risâlet-i Ahmediyyeyi (a.s.m) haber veriyor.

Hem Sûre-i Feth'in âhirinde

hükmünü tasdîkan, Tevrât'ta Fârân Dağlarından zuhûr eden Peygamberin Sahâbeleri hakkında şu âyet var:

"Kudsîlerin bayrakları berâberindedir. Ve onun sağındadır." "Kudsîler" nâmıyla tavsîf eder. Ya’nî, "Onun Sahâbeleri kudsî, sâlih evliyâlardır."

Eş'ıyâ Peygamberin Kitâbında, Kırkikinci Bâbında şu âyet vardır:

"Hak Sübhânehû, âhirzamânda, kendinin ıstıfâ-gerde ve bergüzîdesi kulunu ba's edecek ve ona, Rûhu'l-Emîn Hazret-i Cibrîl'i yollayıp dîn-i İlâhîsini ona ta’lîm ettirecek. Ve o dahî, Rûhu'l-Emînin ta’lîmi veçhile nâsa ta’lîm eyleyecek ve beynennâs hak ile hükmedecektir. O bir nûrdur, halkı zulümâttan çıkaracaktır. Rabbin, bana kablelvukù’ bildirdiği şey’i, ben de size bildiriyorum."

İşte şu âyet, gàyet sarîh bir sûrette, Âhirzamân Peygamberi olan Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın evsâfını beyân ediyor.

Mişâil nâmıyla müsemmâ Mihâil Peygamberin Kitâbının Dördüncü Bâbında şu âyet var:

"Âhirzamânda bir ümmet-i merhûme kàim olup, orada Hakka ibâdet etmek üzere mübârek dağı ihtiyâr ederler. Ve her iklimden orada birçok halk toplanıp Rabb-i Vâhide ibâdet ederler, Ona şirk etmezler."

İşte şu âyet, zâhir bir sûrette, dünyânın en mübârek dağı olan Cebel-i Arafât ve orada her iklimden gelen hacıların tekbîr ve ibâdetlerini ve ümmet-i merhûme nâmıyla şöhret-şiâr olan ümmet-i Muhammediyyeyi ta’rîf ediyor.

Zebûr'da, Yetmişikinci Bâbında şu âyet var:

"Bahirden bahre mâlik ve nehirlerden, arzın makta' ve müntehâsına kadar mâlik ola... Ve kendisine Yemen ve Cezâyir[*] mülûkü hediyyeler götüreler... Ve pâdişâhlar ona secde ve inkıyâd edeler... Ve her vakit ona salât ve hergün kendisine bereketle duâ oluna... Ve envârı, Medîne'den münevver ola... Ve zikri, ebedü'l-âbâd devâm ede... Onun ismi, şemsin vücûdundan evvel mevcûddur; onun adı güneş durdukça münteşir ola..."

İşte şu âyet, pek âşikâr bir tarzda Fahr-i Âlem Aleyhissalâtü Vesselâmı tavsîf eder. Acabâ Hazret-i Dâvûd Aleyhisselâmdan sonra, Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâmdan başka hangi nebî gelmiş ki, şarktan garba kadar dînini neşretmiş ve mülûkü cizyeye bağlamış ve pâdişâhları kendine secde eder gibi bir inkıyâd altına almış ve hergün nev’-i beşerin humsunun salavât ve duâlarını kendine kazanmış ve envârı Medîne'den parlamış kim var? Kim gösterilebilir?

Hem Türkçe Yuhanna İncîlinin Ondördüncü Bâb ve otuzuncu âyeti şudur:

"Artık sizinle çok söyleşmem. Zîrâ bu Âlemin Reîsi geliyor. Ve bende onun nesnesi aslâ yoktur."
İşte, "Âlemin Reîsi" ta’bîri, "Fahr-i Âlem" demektir. "Fahr-i Âlem" unvânı ise, Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâmın en meşhûr unvânıdır.

Yine İncîl-i Yuhanna, Onaltıncı Bâb ve yedinci âyeti şudur:

"Ammâ ben size hakkı söylüyorum. Benim gittiğim, size fâidelidir. Zîrâ ben gitmeyince Tesellîci size gelmez."
İşte, bakınız: Reîs-i Âlem ve insanlara hakîkî tesellî veren, Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâmdan başka kimdir? Evet, Fahr-i Âlem odur ve fânî insanları i’dâm-ı ebedîden kurtarıp tesellî veren odur.

[*]: Cezâir / Os. Matbû’ Zülfikàr.

Hem İncîl-i Yuhanna, Onaltıncı Bâb, sekizinci âyeti:

"O dahî geldikte, dünyâyı günâha dâir, salâha dâir ve hükme dâir ilzâm edecektir."
İşte, dünyânın fesâdını salâha çeviren ve günâhlardan ve şirkten kurtaran ve siyâset ve hâkimiyet-i dünyâyı tebdîl eden, Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâmdan başka kim gelmiş?

Hem İncîl-i Yuhanna, Onaltıncı Bâb, onbirinci âyet:

"Zira bu Âlemin Reîsinin gelmesinin hükmü gelmiştir."
İşte, "Âlemin Reîsi" ^Hâşiyy^e elbette Seyyidü'l-Beşer olan Ahmed-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmdır.

Hem İncîl-i Yuhanna, Onikinci [*] Bâb ve onüçüncü âyet:

"Ammâ o Hak Rûhu geldiği zamân, sizi bilcümle hakîkate irşâd edecektir. Zîrâ kendisinden söylemiyor. Bilcümle, işittiğini söyleyerek gelecek nesnelerden size haber verecek."

İşte bu âyet sarîhtir. Acabâ umûm insanları birden hakîkate da’vet eden ve her haberini vahiyden veren ve Cebrâil'den işittiğini söyleyen ve kıyâmet ve âhiretten tafsîlen haber veren, Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâmdan başka kimdir? Ve kim olabilir?

Hem kütüb-ü enbiyâda, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın Muhammed, Ahmed, Muhtâr ma’nâsında Süryânî ve İbrânî isimleri var. İşte, Hazret-i Şuayb'ın suhufunda ismi, "Muhammed" ma’nâsında Müşeffah'tır. Hem Tevrât'ta, yine "Muhammed" ma’nâsında Münhamennâ, hem "Nebiyyü'l-Haram" ma'nâsında Himyâtâ, Zebûr'da el-Muhtâr ismiyle müsemmâdır. Yine Tevrât'ta el-Hâtemü'l-Hâtem, hem Tevrât'da ve Zebûr'da Mukîmü's-Sünne, hem suhuf-u İbrâhim ve Tevrât'ta Mazmaz'dır. Hem Tevrât'ta Ahyed'dir.

Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm demiş:

buyurmuştur.

Hâşiyye: Evet, o zât öyle bir reîs ve sultândır ki, bin üçyüzelli senede ve ekser asırlardan herbir asırda, lâakal üçyüzelli milyon tebaası ve raiyyeti var; kemâl-i teslim ve inkıyâdla evâmirine itâat ederler, hergün ona selâm etmekle tecdîd-i bîat ederler.

[*]: "Onikinci " (Y) // doğrusu: "Onaltıncı" / Os. Kitâb-ı Mukaddes,1885 ve bütün Yuhanna İncili nüshaları.

Os. Zülfikàr̀ dan (matbû’ 10. , teksir 1/6. sayfa): “Mu’cizât-ı Ahmediyye’nin(a.s.m) âhirinde demiş: ‘Hadîslerin ve râvîlerin beyânında hatâm varsa tashîhini ricâ ediyorum’ diye i’lân ettiğim hâlde, müstensihlerin sehivleri müstesnâ olarak şimdiye kadar yalnız (۱٦onaltı, ٦۱altmışbir) (*) bu iki rakamda elif sehven takdîm edilüb, (۱٦onaltı), (٦۱altmışbir)e çevrildiğini bir Amerikalı misyoner İncîl-i Yuhanna’da göstermiş.”

(*): Yuhanna İncîli’nde, “Mu’cizât-ı Ahmediyye’deki mevzû’ ile ilgili” (٦۱altmışbir) numaralı bir âyet yok. Bu, olsa olsa; metinde (tashih edilen) ۱٦onaltı’nın sehven ۱۲ oniki’ye çevrilmesi mes’elesi olabilir.

Kanâatimce; Risâlelerin te’lîfi esnâsında zaman darlığından sayılar kâtiplerce yazı ile değil de rakamla yazılmış. Tesvid / tebyiz / istinsah safhalarının birinde bir dil veyâ kalem sürçmesi sonucu rakamlarda bir sehiv olmuş. Geri kontrol yapılmadığı için hatâ yazıya da geçmiş. Ma’lûm olduğu üzere, Arabî rakamlarda, sayıları yazarken veyâ okurken; (۲) ile (۳), (۲) ile (٦) ve (۷) ile (۸), hattâ (٤) ve (٦) rakamları arasında sık sık böyle iltibâslar görülebiliyor.

Hem İncîl'de, esmâ-i Nebevîden صَا حِبُ الْقََََضِيبِ وَالْهِرَاوَةِ ya'nî, "Seyf ve Asâ Sâhibi." Evet, sâhibü's-seyf enbiyâlar içinde en büyüğü, ümmetiyle cihâda me’mûr, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmdır.

Yine İncîl'de, Sâhibü't-Tâc'dır. Evet, "Sâhibü't-Tâc" unvânı, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâma mahsûstur. Tâc, "amâme," yani sarık demektir. Eski zamânda, milletler içinde, milletçe umûmiyet i’tibârıyle sarık ve agel saran kavm-i Arabtır. İncîlde Sâhibü't-Tâc, kat‘î olarak Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm demektir.

Hem İncîl'de el-Baraklit veyâhûd el-Faraklit ki, İncîl tefsîrlerinde "hak ve bâtılı birbirinden tefrîk eden hakperest" ma’nâsı verilmiş ki, sonra gelecek insanları hakka sevk edecek zâtın ismidir.

İncîl'in bir yerinde, Îsâ Aleyhisselâm demiş: "Ben gideceğim, tâ Dünyânın Reîsi gelsin." Acabâ Hazret-i Îsâ Aleyhisselâmdan sonra dünyânın reîsi olacak ve hak ve bâtılı fark ve temyîz edip Hazret-i Îsâ Aleyhisselâmın yerinde insanları irşâd edecek, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmdan başka kim gelmiştir? Demek Hazret-i Îsâ Aleyhisselâm ümmetine dâimâ müjde ediyor ve haber veriyor ki, "Birisi gelecek, bana ihtiyâc kalmayacak. Ben onun bir mukaddimesiyim ve müjdecisiyim." Nasıl ki şu âyet-i kerîme:

^Hâşiyye

Hâşiyye: [*] Seyyâh-ı Meşhûr Evliyâ Çelebi, Hazret-i Şem'ûn-u Safâ'nın türbesinde, ceylân derisinde yazılı İncîl-i Şerîfde bu gelen âyeti okumuştur. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm hakkında nâzil olan âyet: [

Bir oğlan], [

ya’nî, İbrâhîm neslinden ola], [

peygamber ola], [

yalancı olmaya], [

onun] [

mevlidi Mekke ola], [

sâlihlikle gelmiş ola], [

onun mübârek adı *

Ahmed Muhammed ola], [

[**] ona uyanlar] [

bu cihân ıssı olalar], [

dahî Ol, cihân ıssı ola. ]

* Bu Mevâmit kelimesi, Memed'den ve Memed dahî Muhammed'den tahrîf edilmiş.

[*]: امته الحامدون / Os. teksir Zülfikàr

[**]:ايسفدوس / Os. matbû’ Mektûbât, Os. teksir ve matbû' Zülfikàr

Evet, İncîl'de Hazret-i Îsâ Aleyhisselâm, çok def’alar ümmetine müjde veriyor. İnsanların en mühim bir reîsi geleceğini; ve o zâtı da ba’zı isimlerle yâd ediyor. O isimler elbette Süryânî ve İbrânîdirler. Ehl-i tahkîk görmüşler. O isimler, "Ahmed, Muhammed, Fârikun beyne'l-Hakkı ve'l-Bâtıl" ma’nâsındadırlar. Demek Îsâ Aleyhisselâm, çok def’a Ahmed Aleyhissalâtü Vesselâmdan beşâret veriyor.

Suâl: Eğer desen, "Neden Hazret-i Îsâ Aleyhisselâm her nebîden ziyâde müjde veriyor; başkalar yalnız haber veriyorlar, müjde sûreti azdır?"

Elcevâb: Çünki, Ahmed Aleyhissalâtü Vesselâm, Îsâ Aleyhisselâmı Yahûdîlerin müdhiş tekzîbinden ve müdhiş iftirâlarından ve dînini müdhiş tahrîfâttan kurtarmakla berâber; Îsâ Aleyhisselâmı tanımayan Benî İsrâil'in suûbetli şerîatine mukàbil, suhûletli ve câmi’ ve ahkâmca şerîat-i Îseviyyenin noksânını ikmâl edecek bir şerîat-i âliyeye sâhibtir. İşte onun için, çok def‘a "Âlemin Reîsi geliyor" diye müjde veriyor.

İşte Tevrât, İncîl, Zebûr'da ve sâir suhuf-u enbiyâda çok ehemmiyetle, âhirde gelecek bir peygamberden bahisler var, çok âyetler var- nasıl bir kısım numûnelerini gösterdik. Hem çok nâmlarla o kitâblarda mezkûrdur. Acabâ bütün bu kütüb-ü enbiyâda, bu kadar ehemmiyetle, mükerrer âyetlerde bahsettikleri Âhirzamân Peygamberi, Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmdan başka kim olabilir?

Not: Tashihte müsvedde olarak kullanılan metin;

http://www.risaleara.com/ ‘dan alınmıştır.

Son Güncelleme (Cumartesi, 03 Temmuz 2010 21:25)

Yorum ekle

JComments